Restrukturyzacja dewelopera: Praktyczny przewodnik dla firm w kryzysie

Restrukturyzacja dewelopera stała się palącą kwestią – w okresie od stycznia do maja 2025 roku postępowania restrukturyzacyjne rozpoczęło 371 firm budowlanych, co stanowi wzrost o 27% w porównaniu do roku poprzedniego. W rzeczywistości, budownictwo odpowiadało za 17% wszystkich restrukturyzacji. Proces ten umożliwia uniknięcie upadłości dewelopera i skuteczną walkę z niewypłacalnością poprzez reorganizację umów z wierzycielami oraz wprowadzenie zmian w strukturze biznesowej. W tym przewodniku pokażemy, kiedy restrukturyzacja firmy deweloperskiej jest konieczna, jakie są dostępne procedury oraz jak skutecznie przeprowadzić cały proces.

Spis treści

• Kiedy restrukturyzacja dewelopera jest konieczna
• Rodzaje postępowań restrukturyzacyjnych dla dewelopera
• Przygotowanie propozycji układowych i rola nabywców
• Kontynuacja przedsięwzięcia deweloperskiego w trakcie restrukturyzacji
• Praktyczne wyzwania i wykonanie układu
• Podsumowanie
• FAQs

Kiedy restrukturyzacja dewelopera jest konieczna

Deweloper może ogłosić niewypłacalność w momencie, gdy nie jest w stanie regulować bieżących zobowiązań przez okres przekraczający 3 miesiące. W przypadku spółek deweloperskich niewypłacalność występuje również wtedy, gdy zobowiązania pieniężne przekraczają wartość majątku, a stan ten utrzymuje się przez okres przekraczający 24 miesiące. Zanim jednak firma sięgnie po upadłość, restrukturyzacja dewelopera stanowi pierwsze narzędzie ratunkowe.

Problemy z płynnością finansową i opóźnienia w realizacji

Branża budownictwa charakteryzuje się podwyższonym ryzykiem operacyjnym i finansowym, szczególnie z uwagi na zależność od płynności i terminowości realizacji umów. Deweloperzy finansują inwestycje z zaliczek nabywców lub kredytów bankowych, co sprawia, że przejściowe zakłócenia mogą prowadzić do utraty wypłacalności.

Skokowy wzrost liczby niesprzedanych gotowych mieszkań stanowi poważne zagrożenie. Na siedmiu głównych rynkach ich liczba wzrosła w ciągu kwartału o 46%, osiągając poziom ponad 14 tysięcy lokali. W Katowicach niesprzedane mieszkania stanowią aż 75% rocznej sprzedaży[3]. Z kolei w Krakowie, Poznaniu i Łodzi wskaźnik ten wynosi od 43 do 46% rocznej sprzedaży[3], co może realnie zagrażać płynności finansowej części firm deweloperskich.

Znaczne opóźnienia w realizacji projektów deweloperskich wynikają z różnych przyczyn – od problemów z generalnym wykonawcą, przez trudności w pozyskaniu finansowania, po błędy wykonawcze czy problemy z podwykonawcami. Nabywcy zmuszeni są ponosić dodatkowe koszty związane z przedłużonym okresem wynajmu mieszkania oraz równoległą spłatą rat kredytowych.

Konflikty z kontrahentami i wierzycielami

Konflikty z kontrahentami lub wierzycielami stanowią bezpośredni sygnał ostrzegawczy. Spory z podwykonawcami dotyczą zwykle opóźnień w wykonaniu prac, wadliwie wykonanych projektów oraz nieterminowych wypłat ze strony zamawiającego.

Przykład spółki HREIT pokazuje skalę problemu. Prokuratura szacuje, że straty mogły wynieść nawet 3 mld zł względem 10 tysięcy poszkodowanych. Grupa budowała mieszkania w oparciu o kapitał zebrany od inwestorów indywidualnych, lecz przy dużej skali równocześnie prowadzonych projektów model przestał działać. Budowy stanęły, nabywcy czekają na mieszkania, a inwestorzy na zwrot kapitału.

Osobną grupę wierzycieli stanowią nieopłaceni podwykonawcy. W branży budowlanej i handlowej odsetek wniosków o ogłoszenie upadłości, które sąd oddalił, wyniósł aż 64 procent, potwierdzając, że zawarcie układu z wierzycielami często stanowi jedyną realną drogę.

Zmiany na rynku nieruchomości wpływające na rentowność

Wzrost stóp procentowych w latach 2021-2022 zasadniczo zmienił rachunek opłacalności inwestycji w mieszkania. W warunkach zerowych stóp procentowych i wysokiej inflacji nieruchomości były traktowane jako bezpieczna przystań dla oszczędności. Obecnie, przy wyższych rentownościach obligacji i depozytów, relatywna atrakcyjność najmu spadła.

Hamulcem pozostaje również niepewność regulacyjna, włącznie z dyskusją o podatku katastralnym czy dodatkowym opodatkowaniu kolejnych mieszkań. Sama debata podnosi wycenę ryzyka długoterminowych inwestycji i obniża oczekiwaną stopę zwrotu. Deweloperzy przyjmują założenia oparte na selektywnym podejściu do uruchamiania nowych inwestycji oraz koncentracji na płynności finansowej.

Rodzaje postępowań restrukturyzacyjnych dla dewelopera

Ustawa Prawo restrukturyzacyjne z 15 maja 2015 roku wprowadza cztery rodzaje postępowań dla podmiotów zagrożonych niewypłacalnością. Głównym celem każdego z nich jest uniknięcie upadłości dłużnika przez restrukturyzację zadłużenia w drodze zawarcia układu z wierzycielami. Wobec dewelopera można prowadzić postępowanie układowe, przyspieszone postępowanie układowe oraz postępowanie sanacyjne.

Postępowanie układowe

Postępowanie układowe wszczynane jest na wniosek dłużnika i nie ma w nim ograniczenia dla przypadków, w których wierzytelności sporne przekraczają 15% wierzytelności uprawniających do głosowania. Skutki i przebieg postępowania są podobne do przyspieszonego postępowania restrukturyzacyjnego. Dłużnik składa wniosek do sądu wraz z propozycjami układowymi, planem restrukturyzacyjnym oraz wykazem wierzytelności i majątku.

W odróżnieniu od przyspieszonego postępowania, ta procedura daje możliwość prowadzenia sporów na etapie sporządzania spisu wierzycieli, co wydłuża czas trwania postępowania. Zaletą tego rodzaju jest zawieszenie egzekucji już w okresie rozpatrywania wniosku o otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego. Sąd wyznacza nadzorcę sądowego, który przygotowuje spis wierzycieli i nadzoruje proces zawarcia układu.

Przyspieszone postępowanie układowe

Przyspieszone postępowanie układowe charakteryzuje się szybkością przeprowadzenia i ma doprowadzić do zawarcia układu w terminie około 2-3 miesięcy. Może być prowadzone jedynie wtedy, gdy suma wierzytelności spornych nie przekracza 15% sumy wierzytelności uprawniających do głosowania nad układem.

Dłużnik uzyskuje ochronę przed egzekucją od chwili otwarcia postępowania. Z dniem otwarcia postępowania zawieszeniu ulegają postępowania egzekucyjne dotyczące wierzytelności objętych z mocy prawa układem. Kontrahenci nie mogą wypowiadać kluczowych umów dla firmy. Kosztem tego zabezpieczenia jest ograniczenie zarządu przedsiębiorstwem – na każdą czynność przekraczającą zwykły zarząd dłużnik musi uzyskać zgodę nadzorcy sądowego.

Sąd rozpoznaje wniosek na posiedzeniu niejawnym w terminie tygodnia od dnia złożenia. Po otwarciu postępowania nadzorca sądowy w ciągu dwóch tygodni sporządza plan restrukturyzacyjny, spis wierzytelności oraz spis wierzytelności spornych. Nadzorca zawiadamia wierzycieli o otwarciu postępowania, a sędzia-komisarz wyznacza termin zgromadzenia wierzycieli w celu głosowania nad układem.

Postępowanie sanacyjne

Postępowanie sanacyjne jest najdalej idącym procesem restrukturyzacyjnym, przewidującym najszerszą ochronę dłużnika. Jednakże przedsiębiorca traci zarząd nad majątkiem przedsiębiorstwa – sąd wyznacza zarządcę sanacyjnego, który co do zasady przejmuje zarząd.

To postępowanie dedykowane jest najtrudniejszym przypadkom i należy decydować się na nie tylko wtedy, gdy inne formy okażą się niewystarczające. Trwa ono najdłużej oraz wiąże się z większymi kosztami. Sanacja zapewnia najdalej idącą ochronę przeciwegzekucyjną dłużnika, tworząc warunki umożliwiające przedsiębiorstwu przetrwanie trudnych chwil.

Postępowanie o zatwierdzenie układu – ograniczenia dla deweloperów

Postępowanie o zatwierdzenie układu stanowi najmniej sformalizowaną procedurę restrukturyzacyjną, która nie jest prowadzona przez sąd, lecz przez nadzorcę układu posiadającego licencję doradcy restrukturyzacyjnego. Jest to najszybsze w skutkach postępowanie z szybkim efektem w postaci zawieszenia trwających postępowań egzekucyjnych.

Niemożliwe jest przeprowadzenie postępowania o zatwierdzenie układu wobec podmiotów mających status dewelopera. Wyjątek stanowi sytuacja, w której układ miałby charakter częściowy, czyli nie obejmowałby wierzytelności nabywców w ramach przedsięwzięć deweloperskich i wierzytelności zabezpieczonych na nieruchomości, na których takie przedsięwzięcia są prowadzone. Wobec tego deweloper może skorzystać z postępowania o zatwierdzenie układu wyłącznie wtedy, gdy będzie to układ częściowy pod warunkiem, że nie są nim objęte wierzytelności nabywców oraz wierzytelności zabezpieczone na nieruchomości, na której prowadzone jest przedsięwzięcie deweloperskie.

Przygotowanie propozycji układowych i rola nabywców

Propozycje układowe stanowią fundament każdego postępowania restrukturyzacyjnego i określają warunki porozumienia z wierzycielami. Przygotowanie ich należy do zarządcy lub nadzorcy w porozumieniu z dłużnikiem. Ponadto składać je mogą wierzyciele posiadający łącznie więcej niż 30% sumy wierzytelności. W przypadku restrukturyzacji dewelopera grupa co najmniej 20% nabywców danego przedsięwzięcia deweloperskiego również uzyskuje prawo do zgłoszenia propozycji układowych w terminie 30 dni od otwarcia postępowania.

Zasady przygotowania układu

Przyjęcie układu wymaga spełnienia podwójnej większości. Za układem musi opowiedzieć się większość głosujących wierzycieli (większość osobowa), którzy reprezentują co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności (większość kapitałowa). Propozycje układowe powinny być ściśle dostosowane do sytuacji finansowej dewelopera. Bez tego nie uzyskają akceptacji wierzycieli.

Nadzorca układu sporządza spis wierzytelności, plan restrukturyzacyjny oraz opinię o możliwości wykonania układu w terminie co najmniej 30 dni przed rozpoczęciem zbierania głosów. Wierzyciele mogą składać zastrzeżenia do tych dokumentów w ciągu dwóch tygodni. Następnie nadzorca układu zbiera głosy wierzycieli za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub zwołuje zgromadzenie wierzycieli.

Układ oparty na dopłatach nabywców

Mechanizm dopłat umożliwia zaangażowanie nabywców lokali w dokończenie inwestycji poprzez wniesienie dodatkowych środków finansowych. Dopłaty mogą wnosić wszyscy nabywcy objęci układem lub tylko ich część[172]. W zamian propozycje układowe przewidują zachowanie prawa do nabycia lokalu oraz możliwość zwrotu dopłat z przyszłych przychodów z realizacji przedsięwzięcia[172].

Pisemny głos nabywcy zawierający zobowiązanie do wpłacenia dopłaty, łącznie z wypisem prawomocnego postanowienia zatwierdzającego układ, stanowi tytuł egzekucyjny przeciwko nabywcy, który oddał głos za przyjęciem układu. Niemniej jednak przymusowe wyegzekwowanie dopłat w wielu przypadkach byłoby po prostu nierealne. Propozycje powinny przewidywać dopłaty na poziomie umożliwiającym dokończenie przedsięwzięcia, mogą być one wyższe od ceny nabycia lokalu.

Układ oparty na sprzedaży przedsięwzięcia

Ten model zakłada zbycie nieruchomości objętej inwestycją wraz z obciążeniami na rzecz nowego inwestora, który przejmuje zobowiązania wobec nabywców i zobowiązuje się do kontynuacji przedsięwzięcia[172]. Propozycje układowe mogą przewidywać zmianę treści umów deweloperskich. Przeniesienie przedsięwzięcia na bardziej wiarygodny podmiot stwarza realną szansę na jego dokończenie w sytuacjach, gdy deweloper utracił zdolność do samodzielnego kontynuowania inwestycji[142].

Głosowanie nabywców i grup wierzycieli

Nabywcy zawsze muszą stanowić odrębną grupę wierzycieli. Układ zostaje przyjęty, jeśli w każdej grupie wypowie się za nim większość głosujących wierzycieli z danej grupy, mających łącznie co najmniej dwie trzecie sumy wierzytelności przysługujących głosującym wierzycielom z tej grupy. Rozwiązanie to chroni nabywców przed narzuceniem im niekorzystnego układu przez pozostałych wierzycieli.

Równocześnie układ może zostać przyjęty, chociaż nie uzyska wymaganej większości w niektórych grupach, jeśli wierzyciele mający łącznie dwie trzecie sumy wierzytelności głosowali za przyjęciem, a wierzyciele z grup przeciwnych zostaną zaspokojeni nie mniej korzystnie niż w postępowaniu upadłościowym[153].

Kontynuacja przedsięwzięcia deweloperskiego w trakcie restrukturyzacji

Zarządzanie przedsięwzięciem deweloperskim w okresie restrukturyzacji determinuje, czy inwestycja zostanie dokończona. W postępowaniu sanacyjnym zarządca przejmuje kontrolę nad majątkiem dłużnika, co oznacza, że deweloper traci prawo do zarządzania swoim przedsiębiorstwem. Zarządca niezwłocznie obejmuje zarząd masą sanacyjną i zabezpiecza majątek przed zniszczeniem, uszkodzeniem czy próbami jego ukrycia przez dłużnika. Prowadzi również bieżącą działalność przedsiębiorstwa, sporządza spis inwentarza wraz z oszacowaniem majątku oraz realizuje plan restrukturyzacyjny.

Prowadzenie przedsięwzięcia przez zarządcę lub nadzorcę

W postępowaniu układowym i przyspieszonym postępowaniu układowym zarząd spółki może dokonywać czynności zwykłego zarządu. Może prowadzić działalność gospodarczą, wykonywać usługi i prowadzić sprzedaż. Jednakże bez zgody nadzorcy sądowego nie może wykonywać czynności przekraczających zwykły zarząd, takich jak zawarcie umowy pożyczki znacznie przekraczającej kapitał zakładowy czy zakup lub sprzedaż nieruchomości należącej do spółki.

W postępowaniu sanacyjnym sytuacja wygląda inaczej. Zarządca wykonuje wszystkie czynności w imieniu własnym, lecz na rachunek spółki. Organ reprezentacyjny nie może wykonywać żadnych czynności, a te podjęte przez zarząd po wyznaczeniu zarządcy uznaje się za nieważne. Sąd może jednak wyrazić zgodę na pozostawienie dłużnikowi zarządu własnego, przy czym wtedy konieczne będzie każdorazowo uzyskanie zgody zarządcy na dokonanie czynności przekraczających zwykły zarząd.

Przejęcie projektu przez nowego inwestora

Kontynuowanie rozpoczętej przez poprzedniego inwestora budowy wymaga formalnego przeniesienia pozwolenia na budowę na nowego inwestora. Dokumenty związane z realizacją inwestycji wydano na poprzedniego właściciela nieruchomości, więc posługiwać się nimi może tylko osoba, do której decyzja została zaadresowana. Z wnioskiem może wystąpić dotychczasowy lub nowy inwestor, jednak z przyczyn praktycznych wnioskodawcą najczęściej będzie nowy inwestor. Przeniesienie może dotyczyć inwestycji jeszcze nie rozpoczętej oraz będącej w trakcie realizacji.

Wniosek składa się do właściwego organu pierwszej instancji, którym jest starosta. Opłata skarbowa od wniosku wynosi 90 zł, a w przypadku złożenia wniosku przez pełnomocnika dodatkowo 17 zł od pełnomocnictwa. Dotychczasowy inwestor musi złożyć oświadczenie o zgodzie na przeniesienie pozwolenia, nowy inwestor oświadczenie o zgodzie na przejęcie warunków zawartych w pozwoleniu oraz oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością.

Zabezpieczenie środków na rachunku powierniczym

Deweloper rozpoczynający sprzedaż ma obowiązek zawarcia umowy otwartego lub zamkniętego mieszkaniowego rachunku powierniczego dla danego przedsięwzięcia deweloperskiego. Rachunek otwarty pozwala deweloperowi na bieżąco wykorzystywać dostępne środki po zakończeniu poszczególnych etapów przedsięwzięcia. Bank prowadzący rachunek ewidencjonuje wpłaty i wypłaty odrębnie dla każdego nabywcy.

W przypadku rachunku zamkniętego wszystkie środki przekazywane są jednorazowo dopiero po otrzymaniu przez bank odpisu aktu notarialnego przenoszącego na nabywcę prawo własności. Środki zgromadzone na rachunku powierniczym nie wchodzą do masy upadłościowej, co oznacza większą szansę na odzyskanie pieniędzy przez nabywców, jeśli inwestycja nie zostanie zrealizowana.

Zmiany w umowach deweloperskich

Propozycje układowe mogą przewidywać modyfikację treści umów deweloperskich. Zmiany mogą dotyczyć harmonogramu realizacji inwestycji, wysokości świadczeń czy warunków przeniesienia własności lokalu. Takie rozwiązania wymagają transparentności oraz rzetelnego uzasadnienia ekonomicznego. Należy przedstawić harmonogram zakończenia inwestycji wraz z zabezpieczeniami chroniącymi interesy nabywców, takimi jak nadzór inwestorski czy gwarancje bankowe.

Praktyczne wyzwania i wykonanie układu

Prawomocne zatwierdzenie układu przez sąd stanowi dopiero początek drogi, nie jej koniec. Praktyka weryfikuje skuteczność rozwiązań zaplanowanych na etapie restrukturyzacji. Realizacja postanowień układu wymaga systematycznych działań i zarządzania wieloma wyzwaniami równocześnie.

Finansowanie dokończenia inwestycji

Znalezienie źródeł finansowania stanowi podstawowe wyzwanie. Kredyt deweloperski pozostaje najpopularniejszym sposobem finansowania projektów mieszkaniowych. Banki udzielają go firmom deweloperskim na pokrycie kosztownych inwestycji, zwykle z zabezpieczeniem hipotecznym na gruncie. Odsetki spłaca się dopiero od momentu uzyskania kolejnych transz, a kapitał reguluje się na bieżąco z wpłat klientów.

Układ oparty na dopłatach często stanowi jedyną realną szansę ratowania przedsięwzięcia deweloperskiego pogrążonego w kryzysie finansowym. Dopłaty mają charakter dobrowolny, a ich wysokość oraz warunki zwrotu powinna precyzyjnie określać treść propozycji układowych. W praktyce skuteczne wdrożenie tego mechanizmu często wymaga zaangażowania podmiotu trzeciego, na przykład generalnego wykonawcy, który przejmuje rolę koordynatora inwestycji. Takie rozwiązanie buduje większą wiarygodność przedsięwzięcia w oczach wierzycieli.

Zarządzanie relacjami z generalnym wykonawcą

Inwestor odpowiada solidarnie z wykonawcą za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy z tytułu wykonanych robót budowlanych. Fakt otwarcia restrukturyzacji wobec wykonawcy nie wywiera skutków co do odpowiedzialności pozostałych dłużników solidarnych. W przypadku uregulowania zobowiązania wobec podwykonawcy przez inwestora, przysługuje mu możliwość żądania zwrotu od wykonawcy na podstawie przepisów o roszczeniach regresowych.

Roszczenie inwestora, mimo że powstanie po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego, nie będzie traktowane jako zobowiązanie bieżące, lecz zostanie objęte układem. Układ nie narusza praw wierzyciela wobec współdłużnika dłużnika. Jeżeli zatem wynagrodzenie podwykonawcy zostało mocą układu zredukowane i odroczone, podwykonawca może żądać zapłaty od inwestora zgodnie z pierwotnym terminem oraz w pełnej wysokości.

Konsekwencje niewykonania układu

Brak terminowej spłaty zobowiązań zgodnie z zasadami określonymi w propozycjach układowych może skutkować uchyleniem układu. Konsekwencją jest konieczność złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Sytuacja ta pokazuje, że zadłużony przedsiębiorca już na wczesnym etapie nie był w stanie realizować zobowiązań, które sam zaproponował wierzycielom.

Przejście do postępowania upadłościowego

Procedurę upadłościową prowadzi się tak, aby doprowadzić do zaspokojenia nabywców w drodze przeniesienia na nich własności lokali, o ile racjonalne względy na to pozwolą. Syndyk może dalej prowadzić przedsięwzięcie deweloperskie za zgodą sędziego-komisarza, jeżeli racjonalne względy wskazują, że jest to ekonomicznie uzasadnione.

Podsumowanie

Restrukturyzacja dewelopera wymaga przemyślanej strategii oraz szybkich działań. Przedstawiliśmy najważniejsze procedury dostępne dla firm budowlanych w kryzysie, od przyspieszonego postępowania układowego po sanację. Każda z nich oferuje różny poziom ochrony oraz wiąże się z odmiennymi ograniczeniami.

W rzeczywistości, sukces zależy od przygotowania rzetelnych propozycji układowych i pozyskania finansowania na dokończenie inwestycji. Najważniejsze jest transparentne zarządzanie relacjami z nabywcami, wykonawcami i wierzycielami. Pamiętajcie, że skuteczna restrukturyzacja to nie tylko uniknięcie upadłości, lecz przede wszystkim odbudowa zaufania i zdolności do kontynuowania działalności.

FAQs

Q1. Kiedy deweloper powinien rozważyć rozpoczęcie postępowania restrukturyzacyjnego? Deweloper powinien rozważyć restrukturyzację, gdy nie jest w stanie regulować bieżących zobowiązań przez okres przekraczający 3 miesiące lub gdy zobowiązania pieniężne przekraczają wartość majątku przez ponad 24 miesiące. Sygnałami ostrzegawczymi są również problemy z płynnością finansową, opóźnienia w realizacji projektów, konflikty z kontrahentami oraz rosnąca liczba niesprzedanych mieszkań.

Q2. Jakie rodzaje postępowań restrukturyzacyjnych są dostępne dla firm deweloperskich? Deweloperzy mogą skorzystać z trzech głównych procedur: postępowania układowego, przyspieszonego postępowania układowego oraz postępowania sanacyjnego. Postępowanie o zatwierdzenie układu jest dostępne tylko w ograniczonym zakresie, gdy układ ma charakter częściowy i nie obejmuje wierzytelności nabywców lokali.

Q3. Czym jest układ oparty na dopłatach nabywców i jak działa? Układ oparty na dopłatach to mechanizm, w którym nabywcy lokali wnoszą dodatkowe środki finansowe na dokończenie inwestycji. W zamian zachowują prawo do nabycia lokalu oraz możliwość zwrotu dopłat z przyszłych przychodów. Dopłaty mają charakter dobrowolny, a ich wysokość powinna być dostosowana do potrzeb finansowych projektu.

Q4. Czy deweloper zachowuje kontrolę nad firmą podczas restrukturyzacji? Zależy to od rodzaju postępowania. W postępowaniu układowym i przyspieszonym deweloper może wykonywać czynności zwykłego zarządu, ale wymaga zgody nadzorcy na czynności przekraczające zwykły zarząd. W postępowaniu sanacyjnym zarządca przejmuje pełną kontrolę nad majątkiem i prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Q5. Co się dzieje ze środkami zgromadzonymi na rachunku powierniczym podczas restrukturyzacji? Środki zgromadzone na mieszkaniowym rachunku powierniczym nie wchodzą do masy upadłościowej, co oznacza większą ochronę dla nabywców. W przypadku rachunku otwartego deweloper może wykorzystywać środki po zakończeniu poszczególnych etapów, natomiast rachunek zamknięty przekazuje wszystkie środki jednorazowo dopiero po przeniesieniu własności lokalu na nabywcę.

Obserwuj nas i bądź na bieżąco!

Zapraszamy do śledzenia naszych profili społecznościowych.

• Instagram
• Facebook
• LinkedIn

W przypadku dewelopera liczy się tempo i porządek w dokumentach – bo opóźnienia na budowie, spory z kontrahentami i presja wierzycieli szybko uderzają w płynność. Jeżeli Twoja firma rozważa układ lub sanację, pomagamy dobrać właściwe postępowanie, przygotować plan restrukturyzacyjny i propozycje układowe, uporządkować spis wierzytelności oraz poprowadzić rozmowy z wierzycielami i kluczowymi wykonawcami, tak aby realnie zwiększyć szanse na dokończenie inwestycji. Kontakt: +48 22 618 30 89, biuro@pwkancelaria.pl, Warszawa ul. Marokańska 1E.

Redakcja

Kancelarii Piotrowski i Wspólnicy